فساد ( fas d ) م . ع . فسد الشيئ فسادا ( از باب كرم ) : تباه شد آن چيز . و فسد فسودا و فسادا ( از باب نصر و ضرب ) : نيز تباه شد ضد صلح ( salaha ) . فساد ( fas d ) و ( fes d ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تباهى و خرابى . و فتنه . و گزند و زيان . و كينه و دشمنى . و سركشى و خودسرى . و ستم و ظلم و جفا و تعدى . و بدكارى و شرارت . و بدى . و قباحت . و نفرت . و عدم امنيت . و جنگ . و طغيان و بغى . و هنگامه و آشوب . و ياغيگرى و نافرمانى . و علت و حالت بيمارى . و اختلال . و اهل فساد : مردمان شرير و فاجر . و مردمان عاصى و مقصر . فسادات ( fas d t ) پ . ج . فساد . فسادانديش ( fas d - andic ) ص . پ . آنكه داراى انديشهء فاسد و بد باشد . فسادآئين ( fas d - 'in ) ص . پ . بدآئين و بدروش . فسادكار ( fes d - k r ) و فسادگار ( fes d - g r ) ص . پ . زيانكار . و بدكار . و فتنه‌انگيز . فسادى ( fes di ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - فتنه‌جو . و سركش و عاصى . و جنگجو و ستيزه‌جو . فسار ( fas r ) ا . پ . افسار . و كسى كه خميازه مىكشد . فساسيط ( fas sit ) ع . ج . فساط . فساط ( foss t ) و ( fess t ) ا . ع . خيمه‌اى كه از موى بز سازند . و هر شهر بزرگ . و سواد اعظم . ج : فساسيط . و نام شهر مصر عتيق كه عمرو بن عاص بنا نموده بود . فساطيط ( fas tit ) ع . ج . فسطاط . فسافس ( fas fes ) ا . ع . ساس . فسافس ( fes fes ) ا . پ . ناله و شكايت . و زمزمه . فساق ( fas qe ) ا . ع . در دشنام بزن گويند : يا فساق يعنى اى زن تباهكار نافرمان . فساق ( foss q ) ع . ج . فاسق . و ج . فسق ( faseq ) . فساق ( foss q ) ا . ع . - مأخوذ از تازى - مردمان بسيار فسق‌كننده . فساقى ( fas qiyy ) ع . ج . فسقية . فسال ( fes l ) ع . ج . فسل . فسالة ( fas lat ) م . ع . فسل فسالة و فسولة ( از باب كرم و سمع ) : ناكس و فرومايه گرديد . و فسل ( مجهولا ) : كذلك . فسالة ( fos lat ) ا . ع . براده و سونش آهن و ديگر فلزات . فسام ( fes m ) ا . پ . مرغى كه آن را كلگ نيز گويند . فسان ( fas n ) ا . پ . سنگى كه بدان تيغ و كارد و شمشير تيز كنند . و افسانه و حكايت . فسانه ( fas ne ) ا . پ . افسانه و حكايت . و حكايت بىاصل . و مشهور شده و شهرت يافته . فسانيدن ( fas nidan ) ف ل و م . پ . ماليدن . و راست كردن . و برابر ساختن . و رام كردن . و افسون كردن و جادو كردن . و سحر كردن . و افسانه گفتن و قصه خواندن . و نگريستن . فسانيده ( fas nide ) ص . پ . ماليده . و راست كرده . و برابر ساخته . و رام كرده . و جادو شده و سحر كرده . فسانيده ( fas nide ) ا . پ . ساحر و جادوگر . و افسانه‌گر . فساى ( fas y ) ص . پ . افسون‌كننده ، و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند : مردم فساى يعنى افسون‌كنندهء مردم . فساى ( fas y ) ا . پ . هستهء انگور . فسائل ( fas 'el ) ع . ج . فسيلة . فساينده ( fas yande ) افا . پ . افسونگر . و رام‌كننده . فساييدن ( fas yidan ) ف م . پ . افسون كردن و جادو كردن . و رام نمودن . فستات ( fost t ) و ( fest t ) و فستاط ( fost t ) و ( fest t ) ا . ع . خيمهء از موى بز بافته شده . و نام قديم شهر قاهرهء مصر . ج : فساتيت و فساتيط . فستان ( fest n ) ا . پ . جامهء پيشواز فراخ . و فرجى . فستق ( fostoq ) و ( fostaq ) ا . ع . مأخوذ از پستهء فارسى و بمعنى آن . فستقى ( fostoqi ) و ( festoqi ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز برنگ پسته . فسح ( fash ) ا . ع . چك مسافر كه از سلطان گيرند . و تذكرهء عبور . و فراخ گذاشتگى گامها . و عيد عروج عيسى به آسمان . فسح ( fash ) م . ع . فسح له فى المجلس فسحا ( از باب فتح ) : فراخ گردانيد جهة او جاى را . و فسح له الامير فى السفر : چك نوشت براى اوامير جهة مسافرت . و نيز فسح : دور و فراخ گذاشتن گام‌ها را . فسح ( fosh ) ص . ع . رجل فسح : مرد گشاده سينه . فسح ( fasah ) ا . ع . فراخى جاى . فسح ( fosoh ) ص . ع . مكان فسح : جاى فراخ . فسحة ( foshat ) ا . ع . فراخى جاى . فسحت ( foshat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وسعت و گشادگى و فراخى . و گنجايش . و آزادى .